Zostań Asystentkem_ką w żałobie
Program “Asystent w żałobie” przygotowuje osoby z własnym doświadczeniem straty do świadomego i bezpiecznego wspierania innych osób po śmierci bliskiej osoby.
W ramach programu uczestniczki i uczestnicy przechodzą szkolenie, przygotowując się do prowadzenia indywidualnego wsparcia, a następnie odbywają praktykę pod nadzorem, korzystając z mentoringu i superwizji.
Udział w programie jest bezpłatny.
Dlaczego powstał program "Asystent w żałobie"?
W Fundacji Panda Team im. Michałka Tarachowicza od lat spotykamy osoby i rodziny po śmierci bliskich.
Z naszego doświadczenia wiemy, że obok pomocy psychologicznej czy grup wsparcia pomocna może być również możliwość regularnego kontaktu z osobą, która sama doświadczyła straty i została przygotowana do wykorzystywania tego doświadczenia we wspieraniu innych.
Na podobnej zasadzie od wielu lat rozwijają się różne formy wsparcia opartego na doświadczeniu własnym. W Polsce jednym z przykładów jest rola Asystenta zdrowienia. W innych krajach podobne rozwiązania funkcjonują również w obszarze żałoby i straty.
Program Fundacji Panda Team wykorzystuje doświadczenia tych modeli, ale tworzy własną rolę przygotowaną do wspierania osób dorosłych po śmierci bliskiej osoby.
Chcemy, aby własne doświadczenie straty mogło stać się zasobem w pomaganiu innym — przy odpowiednim przygotowaniu, jasno określonych granicach tej roli oraz stałym wsparciu merytorycznym.
Inspirujemy się tym, co działa za granicą
Fundacja Panda Team jest członkiem Bereavement Network Europe – europejskiej sieci łączącej osoby i organizacje zajmujące się żałobą, wsparciem po stracie i edukacją w tym obszarze.
Dzięki tej współpracy przyglądamy się rozwiązaniom rozwijanym w innych krajach. Jedną z inspiracji dla programu Asystent w żałobie są funkcjonujące za granicą role takie jak grief counsellor, bereavement counsellor czy osoby świadczące pozaterapeutyczne wsparcie po stracie.
Europejskie podejście pokazuje też coś, co jest nam szczególnie bliskie: nie każda osoba w żałobie potrzebuje psychoterapii, ale każda powinna mieć dostęp do adekwatnego wsparcia.
Jako członek Bereavement Network Europe czerpiemy z wiedzy, doświadczeń i rozwiązań rozwijanych w innych krajach. Asystent w żałobie to pierwszy krok do przenoszenia dobrych praktyk wsparcia po stracie na polski grunt.
Najczęściej nie potrzebujemy rad.
Potrzebujemy kogoś, kto zostanie.
— Megan Devine
Na czym polega rola Asystenta_ki w żałobie?
Jako Asystent_ka w żałobie będziesz wspierać osoby dorosłe po śmierci kogoś bliskiego. Najczęściej będzie to kilka indywidualnych spotkań z jedną osobą, która potrzebuje rozmowy, uporządkowania tego, co się z nią dzieje, albo pomocy w odnalezieniu się w nowej sytuacji.
Twoim najważniejszym narzędziem będzie rozmowa. Będziesz uczyć się słuchać, zadawać pytania, rozpoznawać potrzeby osoby po stracie i wspólnie z nią zastanawiać się, co może być dla niej pomocne.
Czasem osoba będzie chciała opowiedzieć o tym, co się wydarzyło. Czasem o złości, tęsknocie, poczuciu winy albo relacjach z bliskimi. Innym razem problemem okażą się bardzo konkretne rzeczy: powrót do pracy, samotność, trudności z codziennymi obowiązkami, niezrozumienie ze strony otoczenia albo znalezienie odpowiedniego specjalisty czy grupy wsparcia.
W tej roli ważne będzie także Twoje własne doświadczenie straty. Nie dlatego, że masz wiedzieć, co czuje druga osoba. Przeciwnie — podczas szkolenia będziesz uczyć się zauważać różnice między własną historią a historią osoby, którą wspierasz. Dowiesz się też, kiedy podzielenie się własnym doświadczeniem może pomóc, a kiedy lepiej tego nie robić.
Nie będziesz mieć za zadanie rozwiązywać czyichś problemów ani znać odpowiedzi na każde pytanie. Nauczysz się natomiast rozpoznawać, jak możesz pomóc w danej sytuacji i kiedy osoba potrzebuje innej formy wsparcia.
Nie będziesz też pracować samodzielnie. Podczas prowadzenia wsparcia będziesz częścią zespołu programu i będziesz korzystać z mentoringu oraz superwizji.
Dla kogo jest ten program?
Ten program jest dla Ciebie, jeżeli:
Masz co najmniej 25 lat i własne doświadczenie straty
Doświadczył_aś śmierci bliskiej osoby, a od tego wydarzenia minęły minimum 2 lata.
Chcesz wspierać inne osoby w żałobie
Chcesz towarzyszyć i wspierać osoby, które doświadczyły śmierci kogoś bliskiego.
Chcesz nauczyć się, jak wspierać odpowiedzialnie
Nie musisz mieć wiedzy psychologicznej o żałobie ani wcześniejszego doświadczenia zawodowego w pomaganiu. Ważna jest gotowość do nauki, udziału w ćwiczeniach i przyjmowania informacji zwrotnej.
Jesteś gotowy_a przyglądać się także własnemu doświadczeniu
W tej roli ważna jest umiejętność rozróżniania własnej historii od historii osoby, którą wspierasz. Podczas szkolenia będziemy pracować również nad tym, jak własne doświadczenia, emocje i przekonania mogą wpływać na pomaganie innym.
Jesteś gotowy_a zaangażować się również po szkoleniu
Program nie kończy się wraz z ostatnim dniem kursu. Ścieżka prowadząca do certyfikacji obejmuje także praktykę, wolontariat, mentoring i superwizję oraz dokumentowanie prowadzonych spotkań.
Jesteś gotowy_a zaangażować się również po szkoleniu
Program nie kończy się wraz z ostatnim dniem kursu. Ścieżka prowadząca do certyfikacji obejmuje także praktykę, wolontariat, mentoring i superwizję oraz dokumentowanie prowadzonych spotkań.
Każde zgłoszenie do programu rozpatrujemy indywidualnie.
Czego nauczysz się podczas szkolenia?
Żałoba u różnych ludzi
Dowiesz się więcej o żałobie i o tym, jak różnie może ona wyglądać u różnych osób. Będziemy mówić o emocjach, zachowaniu, relacjach, funkcjonowaniu w codziennym życiu oraz o czynnikach, które mogą wpływać na sposób przeżywania straty.
Empatyczna rozmowa
Będziemy pracować nad tym, czym jest empatyczna rozmowa i jak ją prowadzić. Jak słuchać, zadawać pytania i reagować na silne emocje, milczenie, złość, poczucie winy czy bezradność.
Własne doświadczenie straty
Nauczysz się rozpoznawać, kiedy własne doświadczenie może być pomocne w rozmowie, w jaki sposób się nim dzielić oraz kiedy lepiej pozostawić je w tle.
Potrzeby osoby po stracie
Będziemy uczyć się rozpoznawać aktualne potrzeby osoby korzystającej ze wsparcia oraz wspólnie zastanawiać się, jaka forma pomocy może być dla niej odpowiednia.
Odpowiedzialność w pomaganiu
Będziemy rozmawiać o odpowiedzialności związanej z rolą osoby wspierającej: za sposób prowadzenia kontaktu, przestrzeganie ustalonych zasad, reagowanie na ważne sygnały oraz korzystanie z konsultacji.
Jednocześnie będziemy uczyć się, jak nie przejmować odpowiedzialności za decyzje, wybory i życie osoby korzystającej ze wsparcia.
Sytuacje trudne
Dowiesz się, jak postępować wtedy, gdy pojawia się sytuacja przekraczająca zwykłe wsparcie Asystentki / Asystenta: poważny kryzys, zagrożenie bezpieczeństwa, przemoc, znaczne pogorszenie funkcjonowania czy potrzeba specjalistycznej pomocy.
Granice i zasady pracy
Omówimy między innymi zasady kontaktu, czas i częstotliwość spotkań, komunikację między spotkaniami, zakończenie procesu wsparcia oraz sytuacje wymagające konsultacji z mentorką / mentorem.
Ważną częścią nauki są także mentoring i superwizja, z których będziesz korzystać podczas praktyki i późniejszej pracy.
Obie formy są częścią dalszego uczenia się roli Asystentki / Asystenta w żałobie.
Mentoring
Służy omawianiu konkretnych sytuacji, które pojawiają się podczas wspierania osoby w żałobie. Możesz przyjrzeć się temu, co wydarzyło się podczas spotkania, zastanowić się nad kolejnymi krokami i poszerzać swoje umiejętności w praktyce.
Superwizja
Pozwala przyjrzeć się szerzej relacji z osobą wspieraną, własnym reakcjom, emocjom i trudnościom, które mogą pojawiać się w tej pracy.
Czego nauczysz się podczas szkolenia?
Żałoba u różnych ludzi
Dowiesz się więcej o żałobie i o tym, jak różnie może ona wyglądać u różnych osób. Będziemy mówić o emocjach, zachowaniu, relacjach, funkcjonowaniu w codziennym życiu oraz o czynnikach, które mogą wpływać na sposób przeżywania straty.
Empatyczna rozmowa
Będziemy pracować nad tym, czym jest empatyczna rozmowa i jak ją prowadzić. Jak słuchać, zadawać pytania i reagować na silne emocje, milczenie, złość, poczucie winy czy bezradność.
Własne doświadczenie straty
Nauczysz się rozpoznawać, kiedy własne doświadczenie może być pomocne w rozmowie, w jaki sposób się nim dzielić oraz kiedy lepiej pozostawić je w tle.
Potrzeby osoby po stracie
Będziemy uczyć się rozpoznawać aktualne potrzeby osoby korzystającej ze wsparcia oraz wspólnie zastanawiać się, jaka forma pomocy może być dla niej odpowiednia.
Odpowiedzialność w pomaganiu
Będziemy rozmawiać o odpowiedzialności związanej z rolą osoby wspierającej: za sposób prowadzenia kontaktu, przestrzeganie ustalonych zasad, reagowanie na ważne sygnały oraz korzystanie z konsultacji.
Jednocześnie będziemy uczyć się, jak nie przejmować odpowiedzialności za decyzje, wybory i życie osoby korzystającej ze wsparcia.
Sytuacje trudne
Dowiesz się, jak postępować wtedy, gdy pojawia się sytuacja przekraczająca zwykłe wsparcie Asystentki / Asystenta: poważny kryzys, zagrożenie bezpieczeństwa, przemoc, znaczne pogorszenie funkcjonowania czy potrzeba specjalistycznej pomocy.
Granice i zasady pracy
Omówimy między innymi zasady kontaktu, czas i częstotliwość spotkań, komunikację między spotkaniami, zakończenie procesu wsparcia oraz sytuacje wymagające konsultacji z mentorką / mentorem.
Ważną częścią nauki są także mentoring i superwizja, z których będziesz korzystać podczas praktyki i późniejszej pracy.
Obie formy są częścią dalszego uczenia się roli Asystentki / Asystenta w żałobie.
Mentoring
Służy omawianiu konkretnych sytuacji, które pojawiają się podczas wspierania osoby w żałobie. Możesz przyjrzeć się temu, co wydarzyło się podczas spotkania, zastanowić się nad kolejnymi krokami i poszerzać swoje umiejętności w praktyce.
Superwizja
Pozwala przyjrzeć się szerzej relacji z osobą wspieraną, własnym reakcjom, emocjom i trudnościom, które mogą pojawiać się w tej pracy.
Jak wygląda droga do zostania Asystentem_ką w żałobie?
Zgłoszenie
Wypełniasz formularz zgłoszeniowy. Pytamy w nim między innymi o Twoje doświadczenie straty, motywację oraz gotowość do późniejszego zaangażowania w program.
Rozmowa wstępna
Spotykasz się z dwiema osobami z zespołu programu.
Rozmowa pozwala nam lepiej Cię poznać i ocenić Twoją aktualną gotowość do udziału w szkoleniu.
Szkolenie
Uczestniczysz w pełnym programie szkoleniowym i zdobywasz wiedzę oraz umiejętności potrzebne do pełnienia roli Asystenta_ki w żałobie.
Decyzja po szkoleniu
Po zakończeniu szkolenia zespół prowadzący ocenia gotowość każdej osoby do rozpoczęcia praktyki.
Ukończenie szkolenia nie oznacza jeszcze uzyskania certyfikatu.
Praktyka pod nadzorem
Osoby dopuszczone do dalszej ścieżki rozpoczynają praktykę.
To moment, w którym po raz pierwszy prowadzą proces wsparcia osoby w żałobie w ramach Fundacji.
Praktyka odbywa się z dostępem do mentoringu, superwizji i wsparcia koordynatora programu. Pozwala wykorzystać umiejętności zdobyte podczas szkolenia w rzeczywistym kontakcie z osobą po stracie.
Po ukończeniu praktyki pod nadzorem możesz uzyskać certyfikat Asystenta_ki w żałobie.
Certyfikacja
Warunkiem certyfikacji jest między innymi:
- przeprowadzenie co najmniej jednego procesu wsparcia lub minimum 5 spotkań;
- udział w wymaganej superwizji;
- korzystanie z mentoringu;
- prawidłowe dokumentowanie pracy;
- pozytywna opinia osoby merytorycznej wskazanej przez Fundację.
oraz
- pozostawania w gotowości wolontariackiej przez minimum 12 miesięcy;
- przeprowadzenia w tym czasie co najmniej jednego procesu wsparcia.
Pamiętaj!
Ukończenie szkolenia jest jednym z etapów przygotowania do roli.
Po kursie osoby dopuszczone do dalszej ścieżki odbywają praktykę pod nadzorem. Dopiero po jej ukończeniu możliwe jest uzyskanie certyfikatu Asystenta_tki w żałobie Fundacji Panda Team.
Jak wygląda szkolenie?
43 godzin szkolenia, 12 modułów,
Szkolenie będzie łączyło wiedzę z ćwiczeniem konkretnych umiejętności.
Będziemy pracować na przykładach, omawiać sytuacje, które mogą wydarzyć się podczas wspierania osoby po stracie, oraz ćwiczyć rozmowy.
Nie wymagamy publicznego opowiadania szczegółów własnej historii straty.
Jednocześnie przygotowanie do tej roli wymaga gotowości do refleksji nad własnym doświadczeniem oraz nad tym, w jaki sposób może ono wpływać na kontakt z innymi osobami w żałobie.
Zjazdy stacjonarne (ul. Bolka 8A, Poznań):
Zjazd 1
3-4 października, g. 9-16:00
- Wstęp do szkolenia
- Rola Asystenta w Żałobie i model wsparcia rówieśniczego
- Komunikacja i relacja wspierająca
Zjazd 2
24-25 października, g. 9-16:00
- Psychologia żałoby
- Pierwsza pomoc psychologiczna w żałobie
Zjazd 3
21-22 listopada, g. 9-16:00
- Praca z pamięcią i z rytuałami
- Granice roli Asystenta w Żałobie
- Samoopieka pomagającego
- Podsumowanie
Spotkania online:
Dziecko w żałobie
29 października, g. 18:00-21:00
Prowadząca: dr Marta Sałapata
Wsparcie w stratach okołoporodowych
4 listopada, g. 18-21:00
Prowadząca: dr Katarzyna Skorupska
Towarzyszenie w kryzysie i sytuacjach trudnych
5 listopada, g. 18-21:00
Prowadząca: dr Natalia Radzimska
Asystent w żałobie to główny program Akademii Żałoby – marki edukacyjnej Fundacji Panda Team im. Michałka Tarachowicza.
Akademię stworzyliśmy, by dzielić się wiedzą i praktycznymi kompetencjami dotyczącymi śmierci, straty i żałoby. Łączymy doświadczenie codziennej pracy z osobami po stracie, wiedzę specjalistyczną oraz dobre praktyki rozwijane w Polsce i za granicą.
Uczymy, jak mądrze i odpowiedzialnie być przy osobie w żałobie – i gdzie przebiegają granice pomagania.
Asystent w żałobie to główny program Akademii Żałoby – marki edukacyjnej Fundacji Panda Team im. Michałka Tarachowicza.
Akademię stworzyliśmy, by dzielić się wiedzą i praktycznymi kompetencjami dotyczącymi śmierci, straty i żałoby. Łączymy doświadczenie codziennej pracy z osobami po stracie, wiedzę specjalistyczną oraz dobre praktyki rozwijane w Polsce i za granicą.
Uczymy, jak mądrze i odpowiedzialnie być przy osobie w żałobie – i gdzie przebiegają granice pomagania.
Eksperci programu
Filip Tarachowicz
Edukator i asystent w żałobie, fundator i prezes Fundacji, interwent kryzysowy (Instytut Terapii Poznawczo-Behawioralnej), certyfikowany helper indywidualnej interwencji psychospołecznej PM+.
Od 2021 roku wspiera dzieci, dorosłych i całe rodziny w procesie żałoby, prowadząc warsztaty, grupy wsparcia i szkolenia dla osób oraz instytucji (m.in. szkoły, NGO, firmy). Regularnie korzysta z superwizji. Inicjator wielu pionierskich działań: kręgów żałoby dla mężczyzn, ogólnopolskiej akcji Panda Claus oraz pierwszej w Polsce konferencji „Dziecko w żałobie” w Biurze Rzeczniczki Praw Dziecka (2025).
Łączy osobiste doświadczenie straty z przygotowaniem szkoleniowym i praktyką w prowadzeniu grup, konsultacji oraz działań edukacyjnych. Radny Rady Rodziny przy Prezydencie Miasta Poznania, członek Instytutu Dobrej Śmierci oraz Bereavement Network Europe, laureat nagrody „Poznański Wolontariusz Roku 2022”.
Jakub Malenta
Psycholog, interwent kryzysowy certyfikowany helper interwencji psychologicznych WHO, wiceprezes Fundacji Panda Team. Absolwent psychologii klinicznej Uniwersytetu SWPS. Członek Bereavement Network Europe oraz Instytutu Dobrej Śmierci.
Doświadczenie zawodowe zdobywał m.in. w Wojewódzkim Szpitalu Psychiatrycznym w Gdańsku, Gdańskim Ośrodku Promocji Zdrowia i Profilaktyki Uzależnień czy pracując na infolinii dla osób po stracie Fundacji Nagle Sami.
Jest współtwórcą nowatorskich programów wsparcia osób w żałobie, w tym portalu dzieckowzalobie.pl. Edukuje i szkoli w tematach związanych z żałobą i stratą.
Ukończył szkolenie “Praca z osobą w żałobie: Nowe Perspektywy” prowadzone przez Anję Franczak/Instytut Dobrej Śmierci oraz szkolenie z Dramy Stosowanej w Stowarzyszeniu Stop-Klatka. Posiada certyfikaty metod WHO: PM+ i SH+. W trakcie kształcenia na interwenta kryzysowego w Instytucie Terapii Poznawczo-Behawioralnej. Pracuje indywidualnie i z grupami.
Anja Franczak
Kulturoznawczyni. Założycielka Instytutu Dobrej Śmierci i autorka książki „Żaba. Mała opowieść o żałobie”. Zajmuje się edukacją w obszarze śmierci i żałoby. Wspiera osoby na ostatnim etapie życia, osoby w żałobie oraz tych, którzy im towarzyszą, poprzez konsultacje indywidualne, szkolenia i warsztaty. Jako mistrzyni ceremonii tworzy i prowadzi osobiste rytuały pożegnania i świeckie ceremonie pogrzebowe.
Szkoliła się w Heidelbergu w Instytucie Duszpasterstwa Klinicznego (Institut für Klinische Seelsorgeausbildung) i jest profesjonalną towarzyszką w żałobie certyfikowaną przez Federalne Stowarzyszenie Towarzyszenia w Żałobie w Niemczech (Bundesverband Trauerbegleitung e.V.). Jako doula umierania i certyfikowana instruktorka międzynarodowej inicjatywy Kursów Ostatniej Pomocy (Letzte Hilfe) zajmuje się edukacją o procesie umierania i wspiera rodziny, które opiekują się bliską osobą na ostatnim etapie życia.
dr Natalia Radzimska
Psycholożka, cert. nr 81 superwizorka, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna, interwentka kryzysowa.
Założycielka Instytutu Pomocy Psychologicznej ITPB (www.itpb.pl) w ramach którego psychoterapeutycznie wspiera osoby doświadczające kryzysu psychologicznego oraz prowadzi grupy samorozwojowe. W swojej pracy korzysta z wielu podejść, łączy 3 falę terapii poznawczo-behawioralnej z terapią systemową. Od wielu lat w USWPS pracuje dydaktycznie w obszarze pomocy psychologicznej tj. psychoterapii, interwencji kryzysowej oraz pomocy grupowej.
Prywatnie doświadcza witalności i wyzwań rodzicielstwa z dwójką kilkulatków oraz czerpie garściami z siostrzanej wspólnoty.
Katarzyna Skorupska
Psycholożka, certyfikowana psychoterapeutka, nauczycielka akademicka. Od kilkunastu lat skupiona wokół pracy z osobami doświadczającymi kryzysów okołoporodowych. Zdobywała doświadczenie m.in. w ośrodku interwencji kryzysowej, oddziale położniczym, psychiatrycznym, w poradni psychologiczno psychiatrycznej, w ramach psychologicznego pogotowia okołoporodowego podczas wizyt domowych, podczas stażu w Barcelonie.
Wykłada na Uniwersytecie Wrocławskim oraz w Laboratorium Psychoedukacji, SWPS. Współpracuje z fundacjami działającymi w obszarach okołoporodowych i zwiazanych ze stratami, działa naukowo. Autorka ebooka „Przy nadziei. O ciąży po doświadczeniu straty”. Członkini Kolektywu Dobrej Śmierci. Regularnie się szkoli w Polsce i za granicą, a także poddaje swoją pracę regularnej superwizji.
dr Marta Anna Sałapata
Pedagożka / Filolożka / Psychotraumatolożka/
Tomasz Siuda
Fotograf, artysta, arteterapeuta, praktyk pracujący z fotografią terapeutyczną.
Absolwent Poznańskiej Akademi Sztuk Pięknych, a także podyplomowych studiów Arteterapeutycznych na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu.
Absolwent studiów Fotografia w terapii i rozwoju osobistym na Akademi Górnośląskiej.
Edukator, autor wielu fotograficznych wystaw, instalacji i obiektów.
Wykładowca. Prowadzi zajęcia z Fotografii terapeutycznej na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu i Akademi Górnośląskiej w Katowicach.
Z użyciem technik foto-terapeutycznych realizuje warsztaty z obszaru Ars Moriendi, mierzenia się ze śmiertelnością, konfrontowania się z emocjami wokół śmierci, żałoby i kontynuacji więzi.
Współzałożyciel i prezes Polskiego Towarzystwa Fototerapeutycznego
Członek kolektywu Instytutu Dobrej Śmierci, Rady Fundacji Instytut Dobrej Śmieci
Członek zarządu fundacji Key for Tomorrow.
Członek Polskiego Centrum Uważności i Współczucia (gdzie jest w trakcie certyfikowanej ścieżki nauczycielskiej).
Zgłoszenie do programu
Jeżeli masz własne doświadczenie straty, chcesz nauczyć się wspierać inne osoby w żałobie i jesteś gotowy_a przejść pełną ścieżkę przygotowania do tej roli, wypełnij formularz zgłoszeniowy.
Pierwszym etapem jest zgłoszenie. Następnie wybrane osoby zaprosimy na rozmowę kwalifikacyjną.
Wypełnij poniższy formularz. Pamiętaj, że wysłanie zgłoszenia nie oznacza automatycznego przyjęcia do programu. Każda osoba przechodzi opisany wyżej proces kwalifikacyjny.
FAQ
Czy muszę mieć wykształcenie psychologiczne albo doświadczenie w pomaganiu?
Nie. Nie musisz mieć wiedzy psychologicznej o żałobie ani wcześniejszego doświadczenia zawodowego w pomaganiu.
Ważna jest gotowość do nauki, udziału w ćwiczeniach, przyjmowania informacji zwrotnej i rozwijania swoich umiejętności w trakcie szkolenia, praktyki, mentoringu i superwizji.
Czy własne doświadczenie straty jest konieczne?
Tak. Własne doświadczenie śmierci bliskiej osoby jest ważną częścią roli Asystentki / Asystenta w żałobie.
Nie chodzi o to, że dzięki własnej stracie wiesz, co czuje druga osoba — każda żałoba jest inna. To doświadczenie może jednak pomagać lepiej rozumieć, jak bardzo śmierć bliskiej osoby zmienia życie, jak różne emocje mogą się z nią wiązać i jak trudno czasem odnaleźć się w nowej rzeczywistości.
Podczas programu będziesz uczyć się, jak bezpiecznie korzystać z własnego doświadczenia w taki sposób, żeby wspierało ono kontakt z drugą osobą, a nie przesłaniało jej historii.
Dlaczego od śmierci bliskiej osoby muszą minąć co najmniej 2 lata?
Ta granica nie oznacza, że po dwóch latach Twoja żałoba powinna się zakończyć. Każda osoba przeżywa ją we własnym tempie, a jej przebieg może być bardzo różny.
W roli Asystentki / Asystenta ważne jest, żeby móc usłyszeć doświadczenie drugiej osoby jako jej własne — także wtedy, gdy przeżywa żałobę zupełnie inaczej niż my.
Dwa lata są przyjętą przez nas minimalną granicą, która daje większą szansę na uzyskanie potrzebnego dystansu. Nie traktujemy jej jednak jako automatycznego potwierdzenia gotowości — dlatego każdą kandydaturę rozpatrujemy indywidualnie.
Na czym polega rozmowa kwalifikacyjna?
Rozmowa kwalifikacyjna ma pomóc nam lepiej Cię poznać i sprawdzić, czy to odpowiedni moment na rozpoczęcie przygotowania do roli Asystentki / Asystenta w żałobie.
Nie oczekujemy, że przed rozpoczęciem programu będziesz wiedzieć, jak prawidłowo wspierać osobę w żałobie. Chcemy przede wszystkim zobaczyć, w jaki sposób myślisz o pomaganiu, jak reagujesz w sytuacji niepewności i co robisz wtedy, kiedy nie wiesz, jak postąpić.
Rozmowa nie jest sprawdzianem wiedzy o żałobie ani testem tego, czy już potrafisz być Asystentką / Asystentem. Ma nam pomóc ocenić Twoją gotowość do uczenia się tej roli i do pracy z osobami po stracie.
Czy ukończenie szkolenia oznacza, że otrzymam certyfikat?
Nie.
Po ukończeniu szkolenia zespół prowadzący podejmuje decyzję, czy dana osoba jest gotowa do rozpoczęcia praktyki pod nadzorem.
Dopiero podczas praktyki uczestniczka lub uczestnik prowadzi pierwszy proces wsparcia osoby w żałobie, korzystając z mentoringu i superwizji.
Po ukończeniu praktyki oraz uzyskaniu pozytywnej opinii możliwe jest otrzymanie certyfikatu Asystentki / Asystenta w żałobie Fundacji Panda Team.
Jak wygląda praktyka?
Praktyka jest pierwszym etapem prowadzenia realnego procesu wsparcia osoby po stracie.
Odbywa się pod nadzorem.
Osoba odbywająca praktykę prowadzi proces wsparcia, pozostaje w kontakcie z mentorką lub mentorem, uczestniczy w superwizji i dokumentuje spotkania.
Do uzyskania certyfikatu wymagane jest przeprowadzenie co najmniej jednego procesu wsparcia lub minimum 5 spotkań oraz pozytywna opinia osoby merytorycznej wskazanej przez Fundację.
Czy po szkoleniu muszę zaangażować się w wolontariat?
Ścieżka certyfikacyjna jest przeznaczona dla osób, które chcą po szkoleniu rzeczywiście pełnić rolę Asystentki / Asystenta w żałobie.
Dlatego już podczas rekrutacji pytamy o gotowość do późniejszego zaangażowania.
Program zakłada pozostawanie w gotowości wolontariackiej przez minimum 12 miesięcy po ukończeniu szkolenia oraz możliwość przeprowadzenia w tym czasie co najmniej jednego procesu wsparcia.
Czy jako Asystentka / Asystent zostanę sam/a z osobą, którą wspieram?
Nie.
Jednym z podstawowych założeń programu jest to, że osoby pełniące tę rolę nie pracują bez wsparcia merytorycznego.
Podczas prowadzenia procesów mają dostęp do mentoringu, uczestniczą w superwizji i mogą konsultować sytuacje, w których pojawiają się wątpliwości albo trudności.
Co jeśli podczas praktyki pojawi się sytuacja, w której nie będę wiedzieć, co zrobić?
Nie oczekujemy samodzielnego rozwiązywania każdej trudnej sytuacji.
Jeżeli masz wątpliwość, czy dana prośba, sytuacja albo forma pomocy mieści się w roli Asystentki / Asystenta, konsultujesz ją z mentorką lub mentorem.
Jedną z ważnych kompetencji tej roli jest właśnie rozpoznawanie momentu, w którym potrzebna jest konsultacja albo przekierowanie osoby do innej formy wsparcia.
Czy mogę odmówić wsparcia konkretnej osoby?
Tak.
Już podczas rekrutacji pytamy o sytuacje i obszary, w których dana osoba nie chce albo nie powinna pracować ze względu na własne doświadczenia, aktualną sytuację czy granice.
Dopasowanie Asystentki / Asystenta do osoby szukającej wsparcia jest częścią programu i powinno uwzględniać bezpieczeństwo obu stron.
FAQ
Czy muszę mieć wykształcenie psychologiczne albo doświadczenie w pomaganiu?
Nie. Nie musisz mieć wiedzy psychologicznej o żałobie ani wcześniejszego doświadczenia zawodowego w pomaganiu.
Ważna jest gotowość do nauki, udziału w ćwiczeniach, przyjmowania informacji zwrotnej i rozwijania swoich umiejętności w trakcie szkolenia, praktyki, mentoringu i superwizji.
Czy własne doświadczenie straty jest konieczne?
Tak. Własne doświadczenie śmierci bliskiej osoby jest ważną częścią roli Asystentki / Asystenta w żałobie.
Nie chodzi o to, że dzięki własnej stracie wiesz, co czuje druga osoba — każda żałoba jest inna. To doświadczenie może jednak pomagać lepiej rozumieć, jak bardzo śmierć bliskiej osoby zmienia życie, jak różne emocje mogą się z nią wiązać i jak trudno czasem odnaleźć się w nowej rzeczywistości.
Podczas programu będziesz uczyć się, jak bezpiecznie korzystać z własnego doświadczenia w taki sposób, żeby wspierało ono kontakt z drugą osobą, a nie przesłaniało jej historii.
Dlaczego od śmierci bliskiej osoby muszą minąć co najmniej 2 lata?
Ta granica nie oznacza, że po dwóch latach Twoja żałoba powinna się zakończyć. Każda osoba przeżywa ją we własnym tempie, a jej przebieg może być bardzo różny.
W roli Asystentki / Asystenta ważne jest, żeby móc usłyszeć doświadczenie drugiej osoby jako jej własne — także wtedy, gdy przeżywa żałobę zupełnie inaczej niż my.
Dwa lata są przyjętą przez nas minimalną granicą, która daje większą szansę na uzyskanie potrzebnego dystansu. Nie traktujemy jej jednak jako automatycznego potwierdzenia gotowości — dlatego każdą kandydaturę rozpatrujemy indywidualnie.
Na czym polega rozmowa kwalifikacyjna?
Rozmowa kwalifikacyjna ma pomóc nam lepiej Cię poznać i sprawdzić, czy to odpowiedni moment na rozpoczęcie przygotowania do roli Asystentki / Asystenta w żałobie.
Nie oczekujemy, że przed rozpoczęciem programu będziesz wiedzieć, jak prawidłowo wspierać osobę w żałobie. Chcemy przede wszystkim zobaczyć, w jaki sposób myślisz o pomaganiu, jak reagujesz w sytuacji niepewności i co robisz wtedy, kiedy nie wiesz, jak postąpić.
Rozmowa nie jest sprawdzianem wiedzy o żałobie ani testem tego, czy już potrafisz być Asystentką / Asystentem. Ma nam pomóc ocenić Twoją gotowość do uczenia się tej roli i do pracy z osobami po stracie.
Czy ukończenie szkolenia oznacza, że otrzymam certyfikat?
Nie.
Po ukończeniu szkolenia zespół prowadzący podejmuje decyzję, czy dana osoba jest gotowa do rozpoczęcia praktyki pod nadzorem.
Dopiero podczas praktyki uczestniczka lub uczestnik prowadzi pierwszy proces wsparcia osoby w żałobie, korzystając z mentoringu i superwizji.
Po ukończeniu praktyki oraz uzyskaniu pozytywnej opinii możliwe jest otrzymanie certyfikatu Asystentki / Asystenta w żałobie Fundacji Panda Team.
Jak wygląda praktyka?
Praktyka jest pierwszym etapem prowadzenia realnego procesu wsparcia osoby po stracie.
Odbywa się pod nadzorem.
Osoba odbywająca praktykę prowadzi proces wsparcia, pozostaje w kontakcie z mentorką lub mentorem, uczestniczy w superwizji i dokumentuje spotkania.
Do uzyskania certyfikatu wymagane jest przeprowadzenie co najmniej jednego procesu wsparcia lub minimum 5 spotkań oraz pozytywna opinia osoby merytorycznej wskazanej przez Fundację.
Czy po szkoleniu muszę zaangażować się w wolontariat?
Ścieżka certyfikacyjna jest przeznaczona dla osób, które chcą po szkoleniu rzeczywiście pełnić rolę Asystentki / Asystenta w żałobie.
Dlatego już podczas rekrutacji pytamy o gotowość do późniejszego zaangażowania.
Program zakłada pozostawanie w gotowości wolontariackiej przez minimum 12 miesięcy po ukończeniu szkolenia oraz możliwość przeprowadzenia w tym czasie co najmniej jednego procesu wsparcia.
Czy jako Asystentka / Asystent zostanę sam/a z osobą, którą wspieram?
Nie.
Jednym z podstawowych założeń programu jest to, że osoby pełniące tę rolę nie pracują bez wsparcia merytorycznego.
Podczas prowadzenia procesów mają dostęp do mentoringu, uczestniczą w superwizji i mogą konsultować sytuacje, w których pojawiają się wątpliwości albo trudności.
Co jeśli podczas praktyki pojawi się sytuacja, w której nie będę wiedzieć, co zrobić?
Nie oczekujemy samodzielnego rozwiązywania każdej trudnej sytuacji.
Jeżeli masz wątpliwość, czy dana prośba, sytuacja albo forma pomocy mieści się w roli Asystentki / Asystenta, konsultujesz ją z mentorką lub mentorem.
Jedną z ważnych kompetencji tej roli jest właśnie rozpoznawanie momentu, w którym potrzebna jest konsultacja albo przekierowanie osoby do innej formy wsparcia.
Czy mogę odmówić wsparcia konkretnej osoby?
Tak.
Już podczas rekrutacji pytamy o sytuacje i obszary, w których dana osoba nie chce albo nie powinna pracować ze względu na własne doświadczenia, aktualną sytuację czy granice.
Dopasowanie Asystentki / Asystenta do osoby szukającej wsparcia jest częścią programu i powinno uwzględniać bezpieczeństwo obu stron.
Masz pytania? Skontaktuj się z nami!
Napisz na:
kontakt@pandateam.pl
